جستجو
مطالب
 
 
 
 
 
سبد خرید

 
آنالی
آموزش نظم و انضباط
آموزش نظم و انضباط
 
آموزش نظم و انضباط١٣٩٤/٠٩/١٠

انکار اهمیت نظم و انضباط غیر ممکن است. منضبط کردن کودکان را می‌توان به نوعی متمدن کردن آنها برای زندگی در اجتماع دانست. کودکان قوانین مختلف والدین خود را می‌آزمایند. اما وقتی نوبت به نظم رسید، هیچ راه حل فوری و راحتی برای این کار وجود ندارد.
اگر شما هم مانند بسیاری از والدین سعی در منضبط کردن کودکانتان دارید و اغلب آنها به این قسمت از قوانین شما پایبند نیستند، این متن را بخوانید. هدف ما یافتن راهی برای نظم دادن به کودکان است، بدون آنکه تنشی میان والدین و آنها در این باره رخ دهد.
به رفتارهای خوب جایزه دهید
اگر تنبیه را محور نظم دادن به کودکان بدانیم، اغلب کارهای خوب آنها از دید ما پنهان خواهند ماند. تقویت نقاط مثبت نتیجه خیلی بیشتری از دیدن نقاط منفی به ما خواهد داد. لذا بهتر است تشویق‌هایی برای رفتارهای خوبی که می‌خواهیم در فرزندانمان تقویت شود در نظر بگیریم.
البته این بدان معنا نیست که برای هر کار خوبی ما شکلات به او بدهیم. تشویق درجه‌های مختلفی دارد. برای مثال برای مرتب کردن روی میز می‌توان به او گفت: « آفرین! واقعاً کار خوبی انجام دادی.» همین. اما برای کاری خاص می‌توان جایزه‌ای خاص هم در نظر گرفت.
درباره قوانین شفاف باشید
اگر قوانینی مبهم داشته باشیم و یا فقط هنگامی درباره آنها بحث کنیم که یک نفر قانونی را شکست، درک آنها برای کوکانمان سخت خواهد شد. شفاف بودن این که از کودکان انتظار داریم چه کاری را انجام دهند و از چه کاری خودداری کنند، به خود ما بستگی دارد. لذا بهتر است در مواقعی که آنها حوصله گوش کردن دارند، درباره قوانین با آنها صحبت کنیم.
استدلال در برابر قوانین را خنثی کنید
در برابر کودکی که با ما برای متقاعد کردنتان بحث می‌کند چه واکنشی داریم؟ باید به این سمت پیش رویم که بحث کردن منجر به پیروزی نخواهد شد.
برای مشخص‌تر شدن این راه حل مثالی می‌زنم. وقتی کودکی می‌گوید: « همه دوستان من از این اسباب بازی دارند.» چه واکنشی باید نشان داد؟ بجای یک بحث طولانی بی نتیجه باید سعی کنیم با جملاتی کوتاه و شفاف به قانونی که قبلاً صحبت کرده‌ایم، اشاره کنیم. مثلاً بگوییم: « می‌دونم؛ اما من قبلاً در اینباره چی گفتم؟»
برای خودتان زمان بخرید
شاید این را شنیده باشید که کودکان باید عواقب کار خود بلافاصله تجربه کنند و نه با فاصله. از طرفی هم شنیده‌اید که والدین باید نسبت به کودکان خود خونسرد باشند. به نظر می‌رسد جمع کردن این دو کار در کنار هم گاهی ممکن نباشد.
گاهی برای گفتگو درباره کاری که به اشتباه انجام شده لازم است که برای خودمان زمانی بخریم تا خونسرد و آرام شویم. می‌توانیم به کودکمان بگوییم: « تصمیم بدی گرفتی. من باید کمی فکر کنم که در برابر این تصمیم چه کار کنم.» پس از اینکه کنترل رفتار خودمان را به دست گرفتیم، می‌توانیم پیش او برویم. نیازی نیست که عصبانی باشیم و یا فریاد بزنیم. فقط درباره نتیجه کار او گفتگو می‌کنیم.
در اجرای قانون‌ها ثابت‌قدم باشید
گاهی اوقات پایداری روی قانون‌ها برای والدین تبدیل به یک چالش می‌شود. گاهی دیده می‌شود که رفتار کودک در زمان‌های مختلف، واکنش‌های متفاوتی از والدین را به همراه دارد.
شاید از این بترسیم که اجرای قانون باعث ناراحتی کودکان و لذت نبردنشان از محیط خانه شود. اما اینطور نیست. قوانین و محدودیت‌ها در کنار آموزش نظم به کودکان باعث می‌شود که آنها بدانند که ما همیشه مراقب آنها هستیم و امنیت آنها را تضمین می‌کنیم. با بزرگ‌تر شدن بچه‌ها می‌توانیم قوانین را انعطاف‌پذیر کنیم.
مدل خوبی برای آنها باشیم
چه دوست داشته باشیم و چه نه، کودکان به ما نگاه می‌کنند. رفتار ما خیلی بیشتر از سخنانمان بر آنها تاثیر می‌گذارد. اگر می‌خواهیم آنها راستگو باشند، خودمان باید صداقت داشته باشیم. اگر می‌خواهیم آنها منظم باشند، ما هم باید منظم باشیم.