جستجو
مطالب
 
 
 
 
 
سبد خرید

 
آنالی
بدخلقی در کودکان و راه درمان
بدخلقی در کودکان و راه درمان
 
بدخلقی در کودکان و راه درمان١٣٩٤/٠٩/١٨

بچه‌ها نیز همانند بالغین به دلایل مختلفی بدخلقی می‌کنند. معمولاً دانستن دلیل بدخلقی آنها راه حل را نیز نشان می‌دهد. پس شاید برای شروع بهتر این باشد که از خود بپرسید که چرا فرزندم این رفتار را از خود نشان می‌دهد؟
کودکان وقتی احساس بدی داشته باشند، بداخلاق می‌شوند: کودکان هر روز به خواب و استراحت کافی، غذای بهداشتی، ورزش و هوای تازه احتیاج دارند. اگر هر کدام از اینها به آنها نرسد، بچه‌ها احساس خوبی نخواهند داشت و شروع به بداخلاقی می‌کنند.
·        یک کودک خسته، بداخلاق می‌شود.
·        کودکی گرسنه، بچه‌ای تحریک پذیر است.
·        کودک خواب‌آلود، داد و بیداد می‌کنند.
·        کودک بیمار، یکی به دو می‌کند.
·        یک کودک سالم نیز آماده یادگیری رفتارهایی است که شما از او انتظار دارید.
کودکان برای یادگیری و رشد نیاز به زمان دارند. ندانستن، دلیلی برای بدرفتاریست: کودکی کودکان را بپذیرید. آنها بالغینی با ابعاد کوچک نیستند. آنها در رفتارهایشان اشتباه‌هایی می‌کنند، همانطور که برای مثال هنگام یاد گرفتن شمردن اشتباه می‌کنند. این اشتباه‌ها و حتی بداخلاقی‌ها بخشی از روند رشد و یادگیری آنهاست.
کودکان نیاز به پذیرفته شدن دارند: وقتی کودکی می‌فهمد که شما او را همانگونه که هست پذیرفته‌اید، برای او امکان رشد و رفتار معقولانه‌تر پیدا می‌شود. کودکی که پذیرفته شده تربیت والدین را به تدریج می‌پذیرد؛ اما کودکی که پذیرفته نشده، برای خشمگین کردن متقابل والدینش تلاش می‌کند.
به یاد داشته باشید که شما می‌توان فرزندتان را دوست داشته باشید و بپذیرید، بدون آنکه رفتارش را پذیرفته باشید. کودکان باید بدانند که رفتار بدشان است که پذیرفته نیست نه خودشان.
وقتی که به سخنان و احساسات کودکان گوش فرا داده شود، آنها احساس پذیرفتگی می‌کنند. اگر آنها با بچه‌های دیگر مقایسه نشوند، این احساس در آنها تقویت می‌شود. این احساس به آنها حس تعلق به خانواده می‌دهد.
کودکان نیاز به حس امنیت دارند: درصورتی که این حس از بین برود، ممکن است آنها بدخلق شوند. برای مثال اگر آنها صاحب برادر و یا خواهری شوند، یا والدین آنها بیمار شوند و یا همسایگان آنها تغییر کنند تغییراتی در رفتار آنها ممکن است که رخ دهد.
بچه به امنیت احتیاج دارند و توجه این حس امنیت را به آنها می‌دهد. در چنین مواقعی باید توجه بیشتری به آنها بکنید و خواهید دید که در اینصورت رفتارهای بد آنها کاهش می‌یابد.
دلسرد شدن، آنها را بداخلاق می‌کند. آنها به کلمات تشویقی و مهربان نیاز دارند: گاهی والدین فراموش می‌کنند که کودکانشان بدانند که رفتارشان مورد تأیید والدین است. وقتی رفتار کودکی تأیید می‌شود، حس خوبی به او می‌دهد. این حس باعث می‌شود که او دوباره رفتار مورد تأیید را تکرار کند.
کودکی که تشویق نمی‌شود، شاید به این فکر بیافتد که رفتارهای بد تنها راه جلب توجه دیگران است. در واقع این دلسردی می‌تواند باعث بدرفتاری او شود.
برای جلوگیری از رفتار بد باید درباره تشویق کردن خست به خرج ندهید. برای مثال به دلیل آویزان کردن لباس در کمد، چیدن اسباب‌بازی‌ها در جای خود و... شما می‌توانید فرزندتان را تشویق کنید.
دقت کنید که تشویق و ستایش باید صادقانه باشد. بچه‌ها می‌دانند که چه وقتی کار خوبی انجام نداده‌اند و مستحق تشویق نیستند. همچنین تشویق و عدم پذیرش باید رفتار کودک را هدف قرار دهد نه خود او را. برای مثال باید گفت که « به خاطر کمک کردن برای جمع کردن وسایل متشکرم.» نه اینکه « تو پسر خوبی هستی.»
نوع کلمه‌ها هم به رفتار کودک کمک می‌کند. در حالیکه سرزنش کردن نتیحه عکس دارد. برای مثال این دو جمله را مقایسه کنید: «جای اسباب‌بازی‌ها توی کشوی کمده» و جمله « یعنی تو نمی‌تونی فکر کنی که جای اینا روی فرش اتاقت نیست؟» بچه‌ها هم دقیقاً مانند بالغین نسبت به نوع جمله به کار رفته واکنش نشان می‌دهند.
کودکان نیاز به اعتماد دارند: بچه‌ها نیاز دارند که فکر کنند که می‌توانند کارها را انجام دهند. این احساس اعتماد به نفس تلاش می‌کند که کارهای جدیدی را تجربه کند.
برخی از بدرفتاری‌ها به دلیل عدم وجود اعتماد به نفس است. کودکی که فکر می‌کند نمی‌تواند هیچ کاری انجام دهد، ممکن است این کمبود را با جنگ و دعوا بپوشاند.
کودکان به محبت نیاز دارند. در غیر اینصورت آنها بدرفتار می‌شوند: یک رفتار کارآمد روی رفتار محبت آمیز شکل می‌گیرد. در نبود این محبت، آنها نیازی به یادگیری رفتارهای مورد پسند بزرگ‌ترهایشان ندارند؛ مگر آنکه بخواهند از تنبیه شدن فرار کنند. البته به این نکته مهم دقت کنید که شاید شما فرزندانتان را دوست داشته باشید، اما آیا آنها این را می‌دانند؟ محبت و عشق تا زمانی که به نمایش داده نشود، محبت نیست.