جستجو
مطالب
 
 
 
 
 
سبد خرید

 
آنالی
ترس کودکان
ترس کودکان
 
ترس کودکان١٣٩٤/٠٩/١٠

ترس یک نوع گریز و دلهره شدید از یک فرد، مکان و یا فعالیت است که موجب پریشانی روحی و اغلب اجتناب از آن فرد، مکان و یا فعالیت می‌شود. ترسیدن در کودکان یک امر طبیعی است.
بیش از 50 درصد کودکان زیر 18 سال ترس‌هایی از اشیایی خاص را تجربه می‌کنند که به این ترس‌ها «فوبیا» می‌گویند. همچنین نگرانی‌هایی را تجربه می‌کنند که تشویش نام دارند. برای بزرگسالان بسیار مفید است که بین ترس‌های منطقی مانند ترس از مار که موجب حفظ جان می‌شود و ترس‌های غیرمنطقی فرق قائل شوند.
بسیاری از کودکان ترس‌هایی دارند که برخی اوقات هم بسیار مفید است. مثلاً یک کودک باید از دویدن به داخل یک خیابان اجتناب کند. او نباید با چاقو بازی کند. اندکی ترس خوب است، اما ترس زیاد می‌تواند مشکل‌ساز شود. کودکی که خیلی می‌ترسد، حتی نمی‌تواند از خانه خارج شود. از طرف دیگر کودک کاملاً نترس هم ممکن است سوار ماشین یک غریبه شود. شخصیت کودکان روی ترس آنها تأثیر می‌گذارد. بعضی کودکان ممکن است به خاطر هر چیزی فریاد بکشند در حالیکه بعضی دیگر شجاع‌ترند. برخی خجالتی و بعضی اجتماعی‌اند.
بسیاری از ترس‌های کودکان در زمانی رخ می‌دهد که آنها وارد سنین نوجوانی می‌شوند. گسترش تجربه‌های جدید و افزایش قدرت تصور به این مسئله کمک می‌کند. بسیاری از این ترس‌ها با توجه به سن کودک، زمینه او و درگیری‌های روزانه او عادی است. ترس از آب برای کودکی که شنا کردن بلد نیست طبیعی است، اما برای یک نوجوان که فرزند یک ماهیگیر است نه.
مهمترین راه غلبه بر ترس مشخص کردن دقیق عامل ترس است. سپس باید احساس کنترل کردن عامل و شرایط ترس را تقویت نمود. مجبور کردن کودکان برای انجام کاری که از خراب کردن آن هراس دارند بهتر از دادن احساس اعتماد به نفس خالی است. اگر کودکی از شدت وحشت حاضر به انجام کاری نشد، باید به شکلی جدی با او به صحبت و پرسش از ترسش پرداخت. والدین می‌توانند بپرسند که چه تغییری می‌تواند احساس در کنترل بودن عامل ترس را در کودک ایجاد کند.
برخی از تحقیقات نشان می‌دهند که خواندن کتاب‌هایی با تصاویر ترسناک موجب ایجاد حس شجاعت در کودکان شده و آنها را در مواجهه با ترسشان در محیطی کنترل شده یاری می‌دهد. آنها در این شرایط می‌توانند کتاب را ورق بزنند و یا اینکه با هیولای غیر واقعی کتاب چشم در چشم شوند. کتاب‌های داستان ترسناک و یا حتی فیلم‌های ترسناک می‌تواند تا حدی برای نوجوانان مفید باشد اما نه برای کودکان کوچک.
نوزادان
نوزادان از افتادن و از صدای بلند می‌ترسند. ترس از غریبه‌ها هم از حدود 7 ماهگی تا 18 ماهگی معمول است و سپس اندک اندک کاسته می‌شود. نشانه ترس کودک در ابتدا گریه کردن و گاهی لرزیدن است.
کودکان نوپا
در این سنین معمولاً ترس از غریبه‌ها، حیوانات، حشرات، طوفان، اشیای بزرگ، مکان‌های تاریک، هیولاها و آدم‌های بد مانند سارقین رخ می‌دهد. کودکان در این سنین معمولاً از جدا شدن از والدین نیز هراس دارند. نشانه ترس در این سنین گریه و دوری کردن از چیزهایی است که از آنها می‌ترسند.
پیش دبستانی
در سنین پیش دبستانی ترس کودکان شامل مواردی مانند تنها ماندن یا تنها خوابیدن، تصاویر خیالی همچون جن و هیولا به خصوص در تاریکی است. نشانه‌ها ممکن مواردی چون سردرد و دل درد باشد.
سنین مدرسه
در سنین مدرسه نیز بیشتر ترس کودکان از تنهایی، خشونت، کتک خوردن، زخمی شدن و مواردی مانند سیل و زلزله و طوفان است.
ترس‌های طبیعی معمولاً در یک دوره سنی خاص شروع شده و پس از آن به پایان می‌رسد. اما ترس‌های غیر طبیعی مواردی را شامل می‌شود که به شکل مستمر و یا دوره‌ای و یا هنگام انجام فعالیتی خاص رخ می‌دهد. کودکانی که چنین ترس‌هایی را تجربه می‌کنند، ممکن است در زندگی روزمره دچار مشکل شوند. این زمانی است که باید با یک روانشناس مشورت کرد.
به کودکان باید درباره ترس‌هایشان اطلاعات داد. اطلاع داشتن از مواردی چون جنگ، مرگ، حیوانات و غیره باعث یک عکس‌العمل منطقی در برابر آنها می‌شود.
کودکان معمولاً سعی می‌کنند که افراد بزرگ‌تر از خود را الگوی خود قرار دهند. پس عکس‌العملی منطقی از شما در برابر چیزهایی که کودک از آن هراس دارد نیز می‌تواند به تدریج ترس او را از بین ببرد.