جستجو
مطالب
 
 
 
 
 
سبد خرید

 
آنالی
آداب معاشرت برای کودکان
آداب معاشرت برای کودکان
 
آداب معاشرت برای کودکان١٣٩٥/٠١/١٧

یکیی از مواردی که والدین و مربیان موظف هستند به فرزندان خود بیاموزند، آداب معاشرت است. یعنی مواردی که کودکان در ارتباط با دیگران باید رعایت کنند را باید از همان ابتدا و به تدریج بیاموزند.
برای مثال باید به فرزندان خود یاد داد که در زمان گفت‌‌و‌گو با دیگران و مخصوصاً هنگام صحبت با بزرگترهای خود از مسخره کردن اشتباه‌های آنها، خندیدن بی‌جا، گفته‌‌های غیراخلاقی و... بپرهیزند.
همچنین هنگام گفت‌‌و‌گو با دیگران و دوستان از کنجکاوی در جزئیات خصوصی زندگی آنها و همچنین داشته‌ها و نداشته‌های مالی آنها پرهیز کرده و حد و حدود خود را بدانند. ندانستن این مسئله در آینده نیز برای هر فردی می‌تواند مشکل آفرین باشد. رعایت حدود و حریم‌ها می‌تواند از بسیاری از این مشکلات و تکدر خاطرها جلوگیری کند.
فرزندان ما باید یاد بگیرند که هرگز شوخی‌های بی‌جا و خارج از محدوده سنی خود مانند اشاره به ناتوانی، میزان درآمد، نوع کار والدین و... نکنند. البته آموختن این مسئله کاری عملی است. به بیان دیگر اگر ما خود در عمل اینچنین کارهایی را انجام دهیم، نمی‌توانیم از کودکانمان انتظاری غیر از این داشته باشیم.
همیشه این عبارت و حدیث زیبا را به یاد داشته باشیم که «التعلم فی الصغر؛ کالنقش فی الحجر» به این معنا که یادگیری در کودکی مانند نقش کردن چیزی روی سنگ است. چرا که این نقش تا سال‌های سال باقی خواهد ماند. اکنون اگر بخواهیم به چند نکته اساسی در زمینه آموزش آداب و معاشرت  کودکان به صورت عباراتی کوتاه و ساده‌ عنوان کنیم، می‌توانیم به این موارد اشاره کنیم.
-         به کودکان خود مجموعه‌ای از کلمات مودبانه همچون «لطفا»، «اگر ممکن است»، «بفرمایید»، «خواهش می‌کنم»، «متشکرم» و... را یاد دهید.
-         به کودکان یاد دهید وقتی به کسی معرفی می‌شوند، رفتارهای مودبانه‌ای همچون از جا برخاستن، سلام کردن، لبخند بر لب داشتن و دست دادن، تشکر کردن و... داشته باشند.
-         کودکان باید یاد بگیرند که اگر کسی به آنها لطفی کرد، سپاسگزاری کنند، حتی اگر شده است فقط با عباراتی بسیار ساده.
-         بهتر است که مسئولیت‌هایی کوچک به فرزندان خود بدهید تا در آینده بتوانند مسئولیت بپذیرند. البته لازم است که این کارها در حد و اندازه توان بچه‌ها باشد. برای مثال مسئولیت‌هایی چون آب دادن به گل‌ها، مرتب کردن اتاق، شستن جوراب‌های خود، نگهداری از خواهر یا برادر کوچک‌تر، کمک و مشارکت در تمیز کردن خانه، مرتب کردن لباس و ....
-         فرزندان خود را راحت‌طلب بار نیاورید. همه کار‌های او را انجام نداده و تمام نیاز‌های او را برآورده نسازید. گاهی انجام ندادن یک درخواست، البته به شکل محتاطانه، بهتر از انجام تمام درخواست‌هاست.
-         عبارت عذرخواهی را حتماً به آنها آموزش دهید. اگر اشتباهی کردند یا باعث زحمت برای کسی شدند، از این بابت، معذرت‌ خواهی کنند. این عبارت یک کلمه کلیدی و حلال مشکلات  او در زندگی آینده است. در مقابل آنها باید بدانند که بیهوده و بی جهت نیز عذرخواهی نکنند و از ابراز عقیده نهراسند.
-         شایسته است با فرزندان خود با ادبیات شایسته صحبت کرده و عفت کلام را رعایت کنید. به این صورت این عفت کلام به آنها به صورت غیر مستقیم آموزش داده می‌شود. آنها باید از بیان و شنیدن بعضی کلمات خجالت بکشند. کودکان در برخورد با نزدیکان، اقوام و دوستان، باید یاد بگیرند با احترام با اشخاص رفتار کرده و پاسخ مودبانه به آنها دهند. برای مثال در عوض گفتن آره، هان، هوم و... باید بگویند بله، خیر، حتما، خواهش می‌کنم، متشکرم و....
-         کودکان باید یاد بگیرند که مکث کردن (نه طولانی)‌ در حین صحبت کردن خوب است، چرا که باعث فکر کردن قبل از شروع صحبت می‌شود. آنها نباید یکسره پرگویی کرده و بدون فکر صحبت کنند.
-          فرزند‌ان خود را تشویق کنید که واضح و شمرده صحبت کنند. آنها باید کلمات را درست ادا کنند و نباید بعضی از حروف را حذف کنند. کلمات باید واضح و مشخص و صحیح ادا شوند. چرا که زیر لب سخن گفتن، سریع و بدون فکر صحبت کردن فاقد گیرایی، هوش و ذکاوت بوده و او را زیر سؤال می‌برد.
در این آموزش‌ها نکاتی ظریف‌تر از مو نهفته است که والدین محترم باید با درایت، سیاست، مشاوره با افراد حاذق، مطالعه و آگاهی به این امر مهم بپردازند. فرزندان ما سرمایه‌های آینده یک جامعه، یک کشور و سرپرستان نسل‌های آینده هستند. باید در پرورش آنها نهایت دقت، حوصله و آگاهی را به کار برد.