جستجو
مطالب
 
 
 
 
 
سبد خرید

 
آنالی
بازی فقط تفریح است یا یک نیاز؟
بازی فقط تفریح است یا یک نیاز؟
 
بازی فقط تفریح است یا یک نیاز؟١٣٩٤/٠٩/١٠

کودکان بسیار سریع یاد می‌گیرند. جهان برای آنان مانند دریایی از اطلاعات است که کودکان این اطلاعات را مانند یک اسنفج جذب می‌کنند.
محل اتصال عصب‌ها در انسان سیناپس نام دارد. تعداد سیناپس های کودکان در مقایسه با بالغین بسیار بیشتر است، چرا که آنها باید توانایی به دست آوردن مقدار زیادی اطلاعات داشته باشند. مغز بالغین اطلاعات غیر ضروری را ندیده می‌گیرد، اما مغز در حال رشد کودک، همه چیز را جذب می‌کند.... با رشد کودک، سیناپس‌های مورد استفاده قوی‌تر و کاراتر می‌شود.
این خیلی مهم است که کودکان بازی کنند و در هنگام بازی از مغز خود برای یادگیری کار بکشند. بازی برای رشد کودک و تقویت مغز او بسیار لازم است.
تقریباً هر چیزی که یک کودک در حال رشد برای یادگیری نیاز دارد، با بازیهای عملی یاد می‌گیرد. مهارت تمرکز، شمردن، حرف زدن. او حتی مهارت تصور کردن، حل مشکل و یاد گرفتن را با بازی یاد می‌گیرد. بازی یکی از مهمترین نیازهای اساسی کودک است که گاهی افراد بالغ از آن غفلت می‌کنند.
بازی شامل هر رفتاری می‌شود که آزادانه انتخاب شود، محرک کودک باشد و توسط او کارگردانی شود. هرگونه بازی نقشی اساسی در رشد کودکان دارد؛ چه بازی‌های فانتزی، چه خشن و چه بازی‌های پر جنب و جوش. بازی در واقع مانند لنزی است که کودکان به وسیله آن دنیای خود و دیگران را تجربه می‌کنند. اگر کودکان از بازی محروم شوند، هم در زمان حال و هم آینده آسیب خواهند دید. بازی به مقدار کافی باعث تبدیل کودکان به افرادی سالم، خوشحال و فعال در جامعه می‌شود.
بازی هم تأثیرات آنی دارد، مانند سلامت قلبی و عروقی و هم تأثیرات بلندمدت مانند خوش خلقی در آینده. کودکان به وسیله بازی صحیح را از اشتباه تشخیص می‌دهند. بازی کردن موجب رشد مغز می‌شود. بازی یک استراتژی موثر در تعلیم است، چه در مدرسه و چه بیرون آن. کودکانی که بازی نمی‌کنند یا فرصتی برای آن ندارند در خطر رشد غیر طبیعی و بزهکاری هستند.
جالب است بدانیم که اسباب بازی‌های مورد استفاده در 18 ماهگی روی هوش کودکان در سه سالگی تأثیر می گذارد. کودکانی که زیاد بازی می‌کنند، شادتر و محبوب‌ترند. کودکان از بازی و هم‌بازی‌های خود سود زیادی می‌برند.
اولین هم‌بازی یک نوزاد، والدین او هستند، اما با رسیدن به سن مدرسه، آنها باید بیشتر زمان بازی خود را با هم سن وسالان خود در مدرسه بگذرانند. والدین هم نباید هیچ وقت بازی کردن با کودکان خود را کنار بگذارند. این بازی به نفع همه است. کودکان و والدین اوقات خوبی در کنار هم در این زمان‌ها دارند. آنها هنگام بازی در فضایی خارج از فشار و استرس و تحکّم به تدریج یکدیگر را بیشتر می‌شناسند. پدرها و مادرها سهم برابری در ایجاد فضای بازی برای کودکان خود دارند.
بازی مستقیماً روی تحصیل و رشد کودکان تأثیر می‌گذارد. اما این اسباب‌بازی‌ها هستند که بازی را جذاب و طولانی می‌کنند. اگر لازم است که کودکان بفهمند که در چه مهارتی خوب هستند، چه کاری را دوست دارند و چه کاری را نه؛ آنها باید انواع بازی‌ها و انواع اسباب بازی‌ها را تجربه کنند.
دانشمندان بر این باورند که کودک انسان با یک ظرفیت فوق العاده عصبی متولد می‌شود که اگر از این ظرفیت استفاده نشود، از بین می‌رود. .... کودکان در هنگام بازی هم یاد می‌گیرند که چگونه با دیگران ارتباط داشته باشند، چطور از عضلات و بدن خود استفاده کنند و به طور خلاصه چگونه فکر کنند. چرا که آنها به هنگام بازی یاد می‌گیرند که به چه نحوی باید یاد بگیرند.